ชะเอมไทย
 
 
ชื่อวิทยาศาสตร Albizia myriophylla Benth.
วงศ์ MIMOSACEAE
ชื่อสามัญ -
ชื่อท้องถิ่น

ชะเอมป่า(กลาง) ตาลอ้อย(ตราด) เพาะซูโพ(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน) ย่านงาย(ตรัง) ส้มป่อยหวาน (ภาคเหนือ) อ้อยช้าง(สงขลา,นราธิวาส)

 
ลักษณะทางพฤกษ์ศาสตร
ไม้เถารอเลื้อย ลำต้น กิ่งก้านมีหนามแหลมสั้น เปลือกต้นมีรอยแตกตามขวางของลำต้น ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ใบย่อยรูปขอบขนาน แผ่นใบเรียบ
ดอกออกเป็นช่อตามซอกใบและปลายยอด ดอกสีเหลืองอ่อน กลีบดอกเล็ก ผลเป็นฝักแบน ผิวเรียบ ฝักอ่อนสีเขียว พอแก่เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลและแตกออก
 
แหล่งที่พบ
-
           
ส่วนที่ใช้เป็นยา
-
 
ประโยชน์และสรรพคุณยาไทย
ราก แก้ไอ ขับเสมหะ ทำให้ชุ่มคอ ใช้แทนชะเอมเทศ ใช้รากยาว 2-4 นิ้ว ต้มน้ำรับประทาน เช้า-เย็น
           
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร        
-