เถาวัลย์ด้วน
 
 
ชื่อวิทยาศาสตร Sarcostemma brunonianum Wight & Arn.
วงศ์ ASCLEPIADACEAE
ชื่อสามัญ -
ชื่อท้องถิ่น

เอื้องเถา(กาญจนบุรี) พญาไร้ใบ เถาหูด้วน(สุพรรณบุรี) เถาหัวด้วน เถาวัลย์ยอดด้วน(กลาง) เถาติดต่อ(นครพนม) ขี้ไฮ้ใบ(ขอนแก่น)

 
ลักษณะทางพฤกษ์ศาสตร
เป็นไม้เถาขนาดใหญ่พาดพันตามต้นไม้อื่น เถาใหญ่มักจะบิด เนื้อไม้มีวงสีเข้ม ใบเป็นใบประกอบ ใบย่อยรูปไข่กลับ ผิวเรียบมันเขียว ขอบเรียบ ปลายแหลมน้อยๆ
ดอกเล็กเป็นช่อพวงะย้า สีขาวดก ฝักแบนยาว ออกเป็นพวง
เถาวัลย์ด้วนมีสองชนิดคือ 1. ชนิดแดง เนื้อสีแดง วงสีแดงเข้ม 2. ชนิดขาว เนื้อออกสีน้ำตาลอ่อนๆ วงสีน้ำตาลไหม้
 
แหล่งที่พบ
-
           
ส่วนที่ใช้เป็นยา
-
 
ประโยชน์และสรรพคุณยาไทย
เถา รสขมเย็น ดับพิษไข้ร้อน เจริญอาหาร ขับน้ำเหลืองเสีย
น้ำยาง รสเย็น ใช้หยอดตา แก้ตาแดง ตาแฉะ ตาฟาง

           
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร        
-