เปราะหอม
 
 
ชื่อวิทยาศาสตร Kaempferia galanga Linn.
วงศ์ ZINGIBERACEAE
ชื่อสามัญ -
ชื่อท้องถิ่น

หอมเปราะ(ภาคกลาง) ว่านหอม(ภาคเหนือ) ว่านแผ่นดินเย็น ว่านตีนดิน เปราะหอมขาว

 
ลักษณะทางพฤกษ์ศาสตร
พืชล้มลุกมีเหง้าอยู่ใต้ดิน ใบเดี่ยวแผ่ราบบนหน้าดิน ใบค่อนข้างกลม โคนใบมนปลายแหลมเนื้อใบหนา หน้าใบเขียว(เปราะหอมแดงท้องใบสีแดง)
หัวกลมเหมือนกระชาย ใบงอกงามในหน้าฝนและแห้งไปในหน้าแล้ง
ดอกออกเป็นช่อ ดอกสีขาวหรือสีขาวอมชมพู เนื้อภายเหง้าสีเหลืองอ่อนมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว
 
แหล่งที่พบ
เกิดตามที่ลุ่มชื้นแฉะในป่าเบญจพรรณ
           
ส่วนที่ใช้เป็นยา
หัว ดอก
 
ประโยชน์และสรรพคุณยาไทย
ดอก แก้เด็กนอนสะดุ้งผวา ร้องให้ตาเหลือก ตาช้อนเหลือบดูสูง
หัว แก้โลหิตซึ่งเจือด้วยลมพิษ สุมศีรษะเด็ดแก้หวัดคัดจมูก ขับลมในลำไส้ แก้เสมหะ เจริญไฟธาตุ
           
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร        
-