มะขาม
 
 
ชื่อวิทยาศาสตร Tamarindus indica Linn.
วงศ์ CAESALPINIACEAE
ชื่อสามัญ Tamarind
ชื่อท้องถิ่น

ส้มขาม ขาม(ภาคใต้) ตะลูบ(นครราชสีมา) ม่องโคล้ง(กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) อำเปียล(เขมร-สุรินทร์) หมากแกง(เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน) ส่ามอเกล(กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)

 
ลักษณะทางพฤกษ์ศาสตร
ไม้ต้นขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่ แตกกิ่งก้านสาขามาก เปลือกต้นขรุขระและหนา ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ใบย่อยเป็นรูปขอบขนาน ปลายใบและโคนใบมน ดอกออกเป็นช่อเล็กๆ ตามปลายกิ่ง ดอกย่อยขนาดเล็ก กลีบดอกสีเหลืองและมีจุดประสีแดงอยู่กลางดอก ผลเป็นฝักยาว รูปร่างยาวหรือโค้ง ยาว 3-20 ซม. ฝักอ่อนมีเปลือกสีเขียวอมเทา เมื่อแก่ฝักจะกรอบหักง่าย เนื้อในสีน้ำตาลหุ้มเมล็ด เนื้อมีรสเปรี้ยว
 
แหล่งที่พบ
-
           
ส่วนที่ใช้เป็นยา
-
 
ประโยชน์และสรรพคุณยาไทย
เนื้อในผัก รสเปรี้ยว แก้ไอ กัดเสมหะ แก้ท้องผูก ใช้เนื้อหุ้มเมล็ดคลุกเกลือรับประทาน ระบายท้อง
เมล็ด รสมัน ขับพยาธิไส้เดือน
           
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร        
-