มะเดื่อชุมพร
 
 
ชื่อวิทยาศาสตร Ficus racemosa Linn.
วงศ์ MORACEAE
ชื่อสามัญ -
ชื่อท้องถิ่น

เดื่อเกลี้ยง(ภาคเหนือ มะเดื่อเกลี้ยง มะเดื่อ มะเดื่ออุทุมพร กูแซ เดื่อน้ำ(ภาคใต้) มะเดื่อน้ำ เดื่อเกลี้ยง มะเดื่อหอม หมากเดื่อ(ภาคอีสาน) มะเดื่อดง

 
ลักษณะทางพฤกษ์ศาสตร
ไม้ต้นขนาดกลาง สูง 10–20 เมตร ลำต้นเกลี้ยงสีน้ำตาลหรือน้ำตาลปนเทา ใบเป็นใบเดี่ยวออกแบบสลับ ใบบาง รูปไข่หรือรูปหอก ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลม ดอกออกเป็นช่อตามลำต้นและกิ่งขนาดใหญ่ ผลรูปกลมแป้นหรือรูปไข่ ออกเป็นกระจุกตามกิ่งและลำต้น เมื่อฉีกออกจะพบเกสรเล็กๆ อยู่ภายใน ผลสุกมีสีแดง
 
แหล่งที่พบ
-
           
ส่วนที่ใช้เป็นยา
-
 
ประโยชน์และสรรพคุณยาไทย
ราก เป็นยาแก้ไข้ กระทุ้งพิษไข้ แก้ไข้หัว ไข้กาฬ ไข้พิษทุกชนิด กล่อมเสมหะและโลหิต
           
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร        
-