มะม่วงหิมพานต์
 
 
ชื่อวิทยาศาสตร Anacardium occidentale L.
วงศ์ ANACARDIACEAE
ชื่อสามัญ Cashew Nut Tree
ชื่อท้องถิ่น

ท้ายล่อ(ภาคใต้) มะม่วงกาสอ(อุตรดิตถ์) มะม่วงลังกา(ภาคเหนือ) มะม่วงทูนหน่วย(สุราษฎร์ธานี) มะม่วงเม็ดล่อ (ระนอง) มะม่วงไม่รู้หาว(ภาคกลาง) ยาร่วง แหร(ปัตตานี)

 
ลักษณะทางพฤกษ์ศาสตร
ไม้ยืนต้นขนาดกลางสูง 5 - 10 เมตร ใบเดี่ยวออกสลับกัน โคนใบแหลม ปลายใบมน ดอกออกเป็นช่อจากซอกใบทีปลายกิ่ง ดอกมีขนาดเล็กสีขาวอมชมพู ผลที่เราเห็นเกิดจากฐานรองดอกที่ใหญ่ขึ้น ลักษณะคล้ายผลชมพู่ มีสีเหลืองหรือสีแดง เนื้อในนิ่ม รสหวาน มีน้ำมาก ปลายสุดจะเป็นผลจริง รูปไต เปลือกแข็งสีเทาหรือเทาปนน้ำตาล รสมันอร่อย
 
แหล่งที่พบ
นิยมปลูกทางภาคใต้
           
ส่วนที่ใช้เป็นยา
เปลือกต้น ผลสุก
 
ประโยชน์และสรรพคุณยาไทย
ใบอ่อน รับประทานเป็นผัก
เมล็ด(ผลแท้) นำไปเผาไฟหรือคั่ว แล้วรับประทานได้
เปลือก แก้ท้องร่วง บิด แก้อาเจียน
ผลสุก(ฐานรองดอก) รับประทานเป็นยาชูกำลัง ช่วยระบาย ขับปัสสาวะ แก้ลักปิดลักเปิด
           
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร        
ยางจากเมล็ด หากสัมผัสทำให้เกิดแผลพุพอง ถ้ารับประทานจะทำให้ระคายเคืองต่อปาก ลิ้น คอ