มะลิ
 
 
ชื่อวิทยาศาสตร Jasminum Sambac (L.) Aiton
วงศ์ OLEACEAE
ชื่อสามัญ Arabian jasmine
ชื่อท้องถิ่น

มะลิ มะลิลา(ทั่วไป) มะลิซ้อน(ภาคกลาง) มะลิขี้ไก่(เชียงใหม่) มะลิหลวง(แม่ฮ่องสอน) มะลิป้อม (ภาคเหนือ) ข้าวแตก(เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน) เตียมูน(ละว้า-เชียงใหม่)

 
ลักษณะทางพฤกษ์ศาสตร
เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก แตกกิ่งก้านสาขามาก กิ่งอ่อนมีขนสั้นๆ ใบเดี่ยวออกตรงข้ามกัน ใบและขอบใบเรียบ ดอกออกเป็นช่อละ 2 – 3 ดอกหรือดอกเดี่ยว โคนดอกติดกันเป็นหลอด สีเขียวอมเหลือง กลีบดอกสีขาว กลีบเลี้ยงแยกเป็น 7 - 10 ส่วน ดอกมีกลิ่นหอม ออกดอกตลอดปี แต่ดอกมีน้อยในฤดูหนาว
 
แหล่งที่พบ
-
           
ส่วนที่ใช้เป็นยา
-
 
ประโยชน์และสรรพคุณยาไทย
ดอก รสหอมเย็นขม บำรุงหัวใจ ดับพิษร้อน ทำให้จิตใจชุ่มชื่น บำรุงครรภ์ แก้ร้อน แก้ร้อนในกระหายน้ำ
ราก รสเย็นเมา แก้ปวดศีรษะ แก้เลือดออกตามไรฟัน แก้หลอดลมอักเสบ
           
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร        
-