ละหุ่ง
 
 
ชื่อวิทยาศาสตร Ricinus communis Linn.
วงศ์ EUPHORBIACEAE
ชื่อสามัญ Castor Bean
ชื่อท้องถิ่น

ละหุ่งแดง ละหุ่งขาว มะหุ่ง(เหนือ) มะโห่ง มะโห่งหิน(ภาคเหนือ)

 
ลักษณะทางพฤกษ์ศาสตร
ไม้พุ่ม สูง 2 - 4 เมตร ใบเดี่ยวรูปผ่ามือ ใบกว้างและมีแฉกแบบนิ้วมือ ใบสีเขียวหรือเขียวแกมแดง ดอกออกเป็นช่อที่ปลายยอดหรือปลายกิ่ง ดอกสีเขียวหรือม่วงแดง ผลแห้งแตกได้ มี 3 พู เมล็ดสีน้ำตาล
 
แหล่งที่พบ
-
           
ส่วนที่ใช้เป็นยา
-
 
ประโยชน์และสรรพคุณยาไทย
ใบ รสจืดเย็น ต้มรับประทาน แก้ช้ำรั่ว ปัสสาวะไหลหยดย้อย ขับน้ำนม ขับเลือด ขับลม แก้เลือดลมพิการ แก้ปวดท้อง ระบายอุจจาระ สุมไฟให้เป็นถ่าน
ราก รสจืดขื่น สุมเป็นถ่าน แก้พิษไข้เซื่องซึม ไข้ที่มีพิษร้อน แก้ช้ำรั่ว แก้เลือดลม
           
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร        
-