ลำเจียก
 
 
ชื่อวิทยาศาสตร Pandanus odoratissimus Linn.
วงศ์ PANDANACEAE
ชื่อสามัญ Screw Pine
ชื่อท้องถิ่น

เตยทะเล ปะหนัน , ปาแนะ (มลายู-นราธิวาส)

 
ลักษณะทางพฤกษ์ศาสตร
ไม้พุ่มจำพวกเตย สูง 5 - 10 เมตร แตกกิ่งก้าน ลำต้นมีสีน้ำตาลอ่อน ชอบขึ้นตามชายทะเล มีรากค้ำจุนทำให้ทนต่อลม ใบเป็นใบเดี่ยว ใบยาวคล้ายหอก สีเขียว ขอบใบมีหนามแหลม ใบจะเรียงเวียนขึ้นไปจนถึงยอด เนื้อใบเหนียว ดอกออกเป็นช่อติดกันแน่น เป็นช่อสั้นๆ ตามซอกใบ ปลายกิ่ง สีขาว ต้นไหนมีดอกเพศผู้จะเรียกว่าลำเจียก ถ้ามีดอกเพศเมียจะเรียกว่าเตยทะเล ผลอยู่รวมกันเป็นกระจุกคล้ายผลสับปะรด ผลแก่จะเป็นสีแสด
 
แหล่งที่พบ
-
           
ส่วนที่ใช้เป็นยา
-
 
ประโยชน์และสรรพคุณยาไทย
ดอก รสหอมเย็น แก้ลม บำรุงหัวใจ
รากอากาศ รสจืดหวาน ขับปัสสาวะ ขับนิ่ว แก้ปัสสาวะพิการ
ปลูกเป็นไม้ประดับ ใช้ใบสานเป็นเครื่องใช้ประเภทจักสาน
           
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร        
-