สำมะงา
 
 
ชื่อวิทยาศาสตร Clerodendrum inerme (Linn.) Gaertn.
วงศ์ VERBENACEAE
ชื่อสามัญ Garden Quinine , Seaside Clerodendron
ชื่อท้องถิ่น

สำมะลีงา(ทั่วไป) สำลีงา(ภาคตะวันออก) เขี้ยวงู(ภาคตะวันตก) ส้มเนรา สักขรีย่าน สำปันงา(ภาคใต้)

 
ลักษณะทางพฤกษ์ศาสตร
ไม้พุ่มรอเลื้อย แตกกิ่งก้านสาขามาก ใบเดี่ยวออกตรงข้าม ใบรูปรีหรือรูปไข่ แผ่นใบค่อนข้างหนา ผิวใบมัน ใบมีกลิ่นเหม็น ก้านใบสั้น สีน้ำตาลแดง ดอกสีขาวออกเป็นช่อตามซอกใบและปลายกิ่ง มีดอกย่อย 3 - 9 ดอก กลีบดอกสีขาวติดกันเป็นหลอดเล็กๆ เมื่อติดผลกลีบดอกจะหลุดร่วงไป ผลเป็นรูปทรงกลม ผลอ่อนสีเขียว เมื่อแก่มีสีน้ำตาลหรือม่วงแดง สำมะงาชอบขึ้นในที่ลุ่ม หรือที่น้ำกร่อย
 
แหล่งที่พบ
-
           
ส่วนที่ใช้เป็นยา
-
 
ประโยชน์และสรรพคุณยาไทย
ใบ รสเย็นเฝื่อน ตำพอกหรือต้มอาบ แก้โรคผิวหนัง ประดง ผื่นคันตามตัว
           
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร        
-