หูปลาช่อน
 
 
ชื่อวิทยาศาสตร Emilia sonchifolia DC.
วงศ์ ASTERACEAE
ชื่อสามัญ -
ชื่อท้องถิ่น

ผักลิ้นปี่(อีสาน) ผักบั้ง(ลำปาง) ผักแดง(เลย) ผักกาดนกเขา(ภาคใต้) หางปลาช่อน

 
ลักษณะทางพฤกษ์ศาสตร
พืชล้มลุก สูง 10 – 25 เซนติเมตร ลำต้นและใบมีขนอ่อนปกคลุม ใบเดี่ยวออกเรียงสลับ ปลายแหลมหรือมน ขอบใบหยักเล็กน้อย ลักษณะคล้ายหูปลาช่อน หลังใบสีเขียว ใต้ท้องใบสีม่วง ดอกออกเป็นช่อที่ปลายยอด ก้านช่อดอกยาว กลีบดอกสีชมพูม่วง
 
แหล่งที่พบ
พบขึ้นตามป่าหญ้าปนกับวัชพืชชนิดอื่น พบขึ้นตามพื้นที่รกร้างทั่วไป
           
ส่วนที่ใช้เป็นยา
ใบ ดอก ทั้งต้น
 
ประโยชน์และสรรพคุณยาไทย
ใบ คั้นน้ำ หยอดหูแก้เจ็บหู หยอดตาแก้เจ็บตา
ดอก สมานแผล ห้ามเลือด
ทั้งต้น ขับเสมหะ แก้หืดไอ ห้ามเลือด แก้ต่อมทอนซิลอักเสบ แก้ตาแดง แก้อุจจาระเป็นเลือด
           
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร        
-